AM | RU | EN
USD
EUR
RUB

Արդյո՞ք ՏԻՄ ընտրություններն են ՔՊ կուսակցության ղեկավար կազմի փոփոխության պատճառը

Օրերս ՔՊ կուսակցության համաժողովը, մի շարք հարցերի պատասխան տալով հանդերձ, առաջացրեց հավելյալ հարցեր: Կուսակցության վարչության կազմի փոփոխությունը դասական առումով կարելի է համարել ՏԻՄ ընտրություններից հետո քաղած դասեր, նոր մարտավարության մշակում ու անձերի պատասխանատվության վերաբաշխում: Իհարկե, եթե մենք ապրեինք Եվրոպայում, նման մոտեցումը հասկանալի կլիներ ու ըստ այդմ` սովորական երևույթ:

Բայց հաշվի առնելով մեր առանձնահատկությունները` նման մոտեցումը ոչ միայն նորություն է, այլև զարմանալի, առավել ևս, երբ փոխվում է վարչության նախագահը (թեպետ որևէ մեկի համար գաղտնիք չէ, թե ով է կուսակցության իրական ղեկավարը) և երբ փոխվում են կուսակցության շեշտադրումները ապագայում սպասվող ընտրությունների առումով:

Դժվար է հավատալ, որ վարչության նախագահի փոփոխությունը կատարվեց սոսկ այն պատճառով, որ ՏԻՄ ընտրությունների ժամանակ կուսակցությունը չկարողացավ ապահովել անհրաժեշտ արդյունքները, քանի որ ըստ ընդդիմության մեղադրանքների, քաղաքական ուժերը ընտրությունների ժամանակ պարտվում են ոչ թե ոչ ճիշտ մարտավարության կամ սխալ աշխատանքի արդյունքում, այլ ընտրակեղծիքների պատճառով: Իսկ նման պարագայում ով էլ լիներ կուսակցության նախագահը կամ ինչպիսի կազմ էլ ունենար վարչությունը, այն չէր կարող ազդել ընտրությունների արդյունքների վրա: Ընտրակեղծիքների մեխանիզմը գործում է՝ առանց հաշվի առնելու մասնակից ուժերի ղեկավարների ով լինելու հանգամանքը, հետևաբար կուսակցության ղեկավար կազմի փոփոխությունը տվյալ պարագայում կարող է հետապնդել միանգամայն այլ նպատակ:

Ես հեռու եմ նաև այն շրջանառվող մոտեցումից, որ Նիկոլ Փաշինյանը ցանկանում է ժամանակավորապես մնալ ստվերում ու աստիճանաբար փորձում է իրեն հեռու պահել կուսակցական գործընթացից: Նախ համաժողովում հնչած իր ելույթում չզգացվեցին նման շեշտադրումներ, բացի այդ նման նման դեպքում շատ ավելի ձեռնտու կլիներ անփոփոխ թողնել վարչության արդեն նախկին կազմը, քան կուսակցության նախագահի պաշտոնում տեսնել Սասուն Միքայելյանին:

Կարծում եմ, այդ փոփոխությունների պատասխանն ավելի շատ ապագա ընտրությունների վերաբերյալ մոտեցումներում է: Նախկինում միայնակ գնալու վճռականությանը փոխարինելու էր եկել համախմբման գաղափարը, ընդ որում համախմբում ոչ թե մեկ կուսակցության շուրջ, այլ համախմբում դաշինքի տեսքով: Գաղտնիք չէ, որ սովորաբար դաշինքների կազմավորման դեպքում առաջնայինը ցուցակում տեղ են գրավում կուսակցության առաջին և երկրորդ դեմքերը: Հետևաբար Արայիկ Հարությունյանի վարչության նախագահ լինելու դեպքում, տրամաբանությունը հուշում է, որ նա պետք է այլ կուսակցության ղեկավարներից առաջ լիներ, ինչն էլ կհարուցեր այդ դաշինքի մասը կազմող կուսակցությունների դժգոհությունը, իսկ մնալով կուսակցության նախագահ, բայց զբաղեցնելով ներքին հորիզոնականներ, դա էլ կարող էր հարուցել ներկուսակցական խնդիրներ՝ առաջացնելով անարդարության զգացում: Իսկ Սասուն Միքայելյանի պարագայում նման դժգոհություններ չեն առաջանա, քանի որ ի տարբերություն Արայիկ Հարությունյանի, կարելի է փաստարկել կուսակցության ղեկավարի անցած ուղին, արցախյան ազատամարտում ունեցած ներդրումը ու քաղբանտարկյալ լինելու հանգամանքը:

Սա էլ հենց կուսակցության վարչության փոփոխությունների տրամաբանությունն է, իսկ կկայանա մոտ ապագայում այդ համախմբումը, թե ոչ, միանշանակ դժվար է ասել: Նախ բացակայում է գաղափարական հենքը, երկրորդը դեռևս չի ավարտվել պայքարը իրական ընդդիմության տիտղոսը նվաճելու համար: Ակնկալվող համախմբման մասնակիցները դեռևս ոչ վաղ անցյալում ու մասամբ նաև այսօր մեկը մյուսի հասցեին հնչեցնում էին մեղադրանքներ՝ իրենց համարելով միակ ընդդիմադիրը, դիմացինին ներկայացնելով գործարքի գնացած ուժ: Մեկի համար այցը նախագահական նստավայր, սահմանադության հանրաքվեին ու ընտրական օրենսգրքի փոփոխություններին մասնակից լինելը քաղաքական գործընթացներ են, մյուսի համար՝ գործարք:

Բացի այդ կյանքը ցույց է տվել, որ առանց գաղափարական շաղախի, դաշինքներն ունենում են անչափ կարճ կյանք, դրանով թեկուզ ակամա, բայց ծառայություն մատուցելով իշխանություններին: Քանի որ նախ թույլ կապերը իրենցից որևէ լուրջ վտանգ չեն ներկայացնում, իսկ փլուզվելու դեպքում էլ հերթական անգամ վարկաբեկում են ընդդիմություն գաղափարը:

Մյուս ցավալի երևույթն էլ այն է, որ անչափ բարձր է անձի դերակատարումը նման պրոցեսներում, որն էլ գաղափարը մղում է երկրորդ պլան: Իսկ ցանկացած խիստ անձնավորված պրոցես իր մեջ պարունակում է ամբիցիաների խոշոր կուտակում ու արդյունքում ամբիցիաների բախումն էլ իր հերթին վիժեցնում է ցանկացած նպատակ:

Բացի այդ գաղտնիք չէ, որ մեզ մոտ հիմնականում կուսակցական մոտեցումները ձևավորվում են ոչ թե ներքևից վերև սկզբունքով, որտեղ էլ ըստ տրամաբանության մոտեցումները պետք է ստանային որոշման տեսք, այլ միանգամայն հակառակ հունով: Նախ վերևում մշակվում են մոտեցումները, կայացվում որոշումները, այնուհետև հրամցվում ավելի ցածր օղակներին: Նման խիստ անձնավորված քաղաքական հարաբերություններում, հաճախ շարքերը ոչ թե պայքարում են հանուն գաղափարների կամ նպատակների, այլ ակամա, առանց այդ մասին իմանալու, ծառայում են կոնկրետ անձանց, շատ կոնկրետ շահերին: Ու նման դեպքում որքան էլ մեծ լինի շարքերի միավորման ձգտումը, շահերի բախումը սառը ջուր է լցնում այդ ձգտման վրա:

Քաղաքական նորմալ դաշտ, նորմալ քաղաքական փոխհարաբերություններ ձևավորելու, քաղաքական կայուն միավորներ ստեղծելու համար երբեմն անհրաժեշտ է ոչ միայն մոտեցումների, այլև դերակատարների փոփոխություն:

Արմեն ՄԱՐՏՈՒՆԻ

Լրահոս
Ուկրաինական հեռուստաալիքներով Հայոց ցեղասպանությանը 102-րդ տարելիցին նվիրված սոցիալական հոլովակ է ցուցադրվել Շվեդիայում կայացել են Հայոց ցեղասպանության 102-րդ տարելիցին նվիրված միջոցառումներ Հայերը երբեք չեն մոռացել պատմության սարսափելի էջերը. Մարսելում հարգել են Ցեղասպանության զոհերի հիշատակը Վրաստանի նախագահը բանակցություններ Է վարել Թուրքիայի Անվտանգության խորհրդի քարտուղարի հետ Թբիլիսիում թուրքական դեսպանատան առջև բողոքի ցույց է կայացել Երևանում տեղի ունեցավ հայերեն կրկնօրինակմամբ «Խոստումը» ֆիլմի փակ ցուցադրությունը Սլովակիայում Հայոց ցեղասպանության տարելիցի արարողությանը մասնակցել են բարձրաստիճան պաշտոնյաներ Պաշտոնական այցով Հայաստան է ժամանել Հնդկաստանի փոխնախագահը ԵՏՀ-ն հավանություն է տվել ԵԱՏՄ գազի ընդհանուր շուկայի ձևավորման ծրագրին Թրամփը կիրառեց «բերանը փակելու» Անկարայի քաղաքականությունը. ԱՄՆ Հայ դատի հանձնախումբ Մակրոնն ընտրությունների երկրորդ փուլում կհավաքի ձայների 61 տոկոսը. հարցում Մտքերս հայրենակիցներիս հետ են. Հենրիխ Մխիթարյան Պետք է լիովին ճանաչել հայ ժողովրդի հիշողությունը. Մակրոն Կաունասի Մայր տաճարում կայացել է Հայոց ցեղասպանության 102-րդ տարելիցի արարողություն Թուրքիան պատրաստ է վերականգնել ԵՄ հետ հարաբերությունները վիզային ռեժիմի վերացման պայմանով Ստամբուլի Սուլթանահմեթ հրապարակում ոգեկոչել են Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակը Ադրբեջանցի քաղաքական վտարանդիները ապրիլի 24-ին բողոքի ակցիա են կազմակերպել Ստրասբուրգում Ադրբեջանական բանակը ևս մեկ զինծառայող է կորցրել Նախագահը ներկա է գտնվել «Համահայկական նվագախումբ» նախագծի առաջին համերգին Ցեղասպանությունների կանխարգելումը պետք է առաջնահերթ խնդիր լինի ողջ քաղաքակիրթ աշխարհի համար. Հերմինե Նաղդալյան Մոսկվայում տեղի ունեցավ Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին նվիրված բողոքի ցույց Մակրոնը հարգանքի տուրք է մատուցել Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին Մեր բանակն այսօր ավելի սպառազինված է, առաջին գիծն ավելի ամուր. Մովսես Հակոբյան Իսրայելում Թուրքիայի դեսպանատան առջև հայերը բողոքի ցույց են անցկացրել Ուղերձ ուղերձի համար. Էրդողանը հիշել է «Առաջին աշխարհամարտին կյանքից հեռացած հայերին» Թուրքիան վաղ թե ուշ ճանաչելու է Հայոց ցեղասպանությունը. վերապրողների սփյուռքահայ ժառանգների կոչը Ծիծեռնակաբերդից Օսմանյան կայսրությունը չի մահացել, Էրդողանի քաղաքականությունը դրա շարունակությունն է Ադրբեջանում նախորդ տարվա ընթացքում ռազմական ծախսերի զգալի կրճատում է տեղի ունեցել. SIPRI Իսպանիայի Առնեդո քաղաքում Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին նվիրված խաչքար է օծվել Դոնալդ Թրամփը ապրիլի 24-ի իր ուղերձում կիրառել է «Մեծ Եղեռն» եզրույթը Լեհերը հայ ժողովրդի կողքին են, իրենց զորակցությունն են հայտնում և դատապարտում Հայոց ցեղասպանությունը Հայոց ցեղասպանության պատմությունը նաև իմ պատմությունն է. Փարիզի քաղաքապետ «Ավրորա» մրցանակաբաշխությանը ներկա կլինեն տարբեր երկրների քաղաքական գործիչներ Ռուբեն Վարդանյանն անդրադարձել է քաղաքականություն մտնելու լուրերին Հայոց ցեղասպանությունից 102 տարի անց մեր պահանջատիրական երթը շարունակվում է. Արամ Ա. Վեհափառ ԵԽԽՎ-ի խոսնակը սխալմունք է համարել իր ուղեւորությունը Սիրիա Շատ ուշացանք առերեսվելու հարցում. Ցեղասպանության տարելիցին Թուրքիայի քրդամետ կուսակցության հայտարարությունը «Պատերը քանդել հնարավոր է միայն սկսելով ճշմարտությունից». դեսպան Միքայել Մինասյանի հարցազրույցն իտալական La Stampa-ին ԵՄ-ն եւ ՌԴ-ն առայժմ գլոբալ տարաձայնություններ ունեն Ուկրաինայի շուրջը. Մոգերինի Թուրքական «նախանձը» 20-րդ դարասկզբին չխնայեց անգամ հայ մարզիկներին
Խմբագրի ընտրություն
website by Sargssyan