Հայ դատը կոչ է անում մերժել Ֆերիդուն Սինիրլիօղլուի թեկնածությունը ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարի պաշտոնում

Հայ դատի կենտրոնական խորհուրդը պաշտոնական հայտարարությամբ դիմել է ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի անդամներին և բոլոր անդամ պետությունների կառավարություններին՝ կոչ անելով կտրականապես մերժել Թուրքիայի կողմից առաջադրված Ֆերիդուն Սինիրլիօղլուի թեկնածությունը ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարի բարձր պաշտոնում։ Կազմակերպությունն ընդգծում է, որ ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարը պետք է լինի կազմակերպության կանոնադրության անաչառ պահապանը և զանգվածային վայրագությունների դեմ բարձրացված առաջին ձայնն աշխարհում, մինչդեռ Սինիրլիօղլուի բազմամյա գործունեությունը վկայում է բացարձակապես հակառակի մասին։ Տասնամյակներ շարունակ նա հետևողականորեն առաջ է մղել թուրքական պետական քաղաքական օրակարգերը, որոնց առանցքային բաղադրիչն է եղել Հայոց ցեղասպանության փաստի հետևողական ժխտումը հենց ՄԱԿ-ի հարթակներում շրջանառվող պաշտոնական փաստաթղթերում։

Որպես վառ ապացույց՝ հայտարարության մեջ մանրամասն շարադրված է 2020 թվականի հոկտեմբերի 16-ի դրվագը, երբ ՄԱԿ-ում Թուրքիայի մշտական ներկայացուցչի պաշտոնը զբաղեցնող Սինիրլիօղլուն ստորագրել էր գլխավոր քարտուղարին ուղղված (ՄԱԿ-ի փաստաթուղթ A/75/525–S/2020/1024) պաշտոնական գրությունը։ Այդ փաստաթղթում նա բացահայտորեն պնդել էր, թե 1915 թվականի իրադարձությունները ցեղասպանություն չեն և շարունակում են մնալ իբր թե «օրինական բանավեճի» առարկա։ Ուշագրավ է, որ այդ նամակն ուղարկվել էր Արցախի դեմ Ադրբեջանի լայնածավալ հարձակման երրորդ շաբաթում, երբ հեղինակն «անհիմն» էր որակել հակամարտության գոտում օտարերկրյա մարտիկների առկայության մասին աշխարհին հայտնի տեղեկությունները, թեև Ռուսաստանը, Ֆրանսիան և Միացյալ Նահանգներն արդեն իսկ հաստատել էին սիրիացի վարձկանների տեղակայման փաստը։ Նամակում առանց որևէ հիմնավոր ապացույցի մեղադրանքներ էին հնչեցվել նաև հայկական սփյուռքի կազմակերպությունների հասցեին՝ իբրև թե «բարեգործության քողի ներքո» մարտիկներին ռազմաճակատ տեղափոխելու համար, ինչից ընդամենը երեք տարի անց ավելի քան 100 000 հայ բռնի տեղահանվեց Արցախից։

Կազմակերպությունը հիշեցնում է նաև նախկինում տեղ գտած այլ սկանդալային քայլերի մասին։ Մասնավորապես, 2010 թվականին, լինելով Թուրքիայի ԱԳՆ փոխնախարար, նա հատուկ առաքելությամբ մեկնել էր Վաշինգտոն՝ ակտիվորեն աշխատելով ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատում Հայոց ցեղասպանությունը վերահաստատող բանաձևի դեմ։ Դրանից հետո նրա նախարարությունը կեղծ մեղադրանքներ էր ներկայացրել Հայաստանի Սահմանադրական դատարանին՝ հայ-թուրքական արձանագրությունների հարցում «նախապայմաններ» առաջադրելու պատמתակով, ինչը Անկարայի համար ծառայեց որպես պատրվակ՝ կասեցնելու դրանց վավերացումը։ Բացի այդ, շեշտվում է 2026 թվականի հուլիսի միջադեպը, երբ ԵԱՀԿ գլխավոր քարտուղարի պաշտոնը զբաղեցնող Սինիրլիօղլուն, վստահ լինելով, թե զրուցում է Հայաստանի վարչապետի հետ, հայտարարել էր, թե «կուսումնասիրի» ԵԱՀԿ-ի միջոցով Ամենայն հայոց կաթողիկոսին պաշտոնանկ անելուն աջակցելու հնարավորությունը, ինչը խստորեն դատապարտվել էր միջազգային իրավապաշտպան կազմակերպությունների կողմից։